Kees Molendijk brengt de jeugd weer bij elkaar!

Woensdag 13 maart. Forse buien met regen, hagel en windstoten tot 85 kilometer per uur teisteren Nederland. Ook het complex van NBSVV werd daarbij niet gespaard en bevond zich midden in een meteorologische depressie. En dat kwam slecht uit. Er stond die dag immers een trainingsclinic gepland onder leiding van oefenmeester Kees Molendijk. “Oh, verzetten we het gewoon naar volgende week”, zo sprak een probleemoplossende Kees. En dus nodigde assistent-trainer Bart Wesdorp in gezwinde spoed alle spelers maar weer uit voor de opnieuw geplande trainingsclinic, maar dan voor 20 maart.

En met resultaat. Uit de diverse groepsapps kon worden opgemaakt dat “pak ‘m beet” 25 jeugdspelers vanuit de JO11 en JO12 een clinic op de woensdagmiddag wel weer zagen zitten. En niets bleek minder waar. Nog voordat trainer Molendijk arriveerde hadden de eerste spelers zich al voor het hek verzameld. Van een feestelijk onthaal was nog net geen sprake. Al zou menig trainer van een succesvolle Eredivisieclub jaloers zijn op een dergelijke schare fans. Naast Bart Wesdorp had Kees ook Isaac Nobel weer bereid gevonden te assisteren bij de clinic. Pionnen op het veld, ballen uit het hok: de training kan beginnen.

Kees trapte af met een herhaling van “de huisregels”. Dat wil enerzijds zeggen alleen praten over voetbal en anderzijds naar elkaar kijken en elkaar coachen. Vanaf de eerste minuut was er sprake van een opperste concentratie. Pass oefeningen, al dan niet met een één-tweetje, domineerde het eerste uur. De kracht van trainen zit ogenschijnlijk toch echt in herhaling. De spelers beheersen de passtechniek aanmerkelijk beter dan enkele maanden geleden. De afsluitende partij verliep fanatiek. Blijven hangen voor de goal was er niet bij. Doelpunten werden alleen geteld als alle aanvallende spelers zich bevonden op de helft waar ook de bal was. Wie zich niet aan deze regel hield mocht zich verheugen in felle commentaren van teamgenoten. En ja, dan ga je vanzelf bewegen.

Over een geijkte stopwatch blijkt Kees, zo lijkt het, nog niet te beschikken. De seconden op het tijdsinstrument van de trainer tikken aanmerkelijk minder snel weg dan de seconden op een gemiddeld uurwerk. Getuige het groeiende aantal ouders langs de lijn was de geplande eindtijd van 15.30 uur inmiddels ruimschoots verstreken. Herhaaldelijk werden de spelers geattendeerd op “de laatste 5 minuten”. En zo kon het gebeuren dat de training een half uur uitliep en pas tegen vieren gezamenlijk werd afgesloten.

De vraag of er volgende maand weer behoefte zou zijn aan een training bleek een volstrekt overbodige. Als antwoord klonk een 25 keer ja. We zullen zien hoeveel spelers zich de volgende keer voor het hek van NBSVV verzamelen…

Share
Facebook
Twitter
INSTAGRAM